Petergensfeld
Reeds in 1555 werd Petersfeld gescheiden van de plaats Roetgen, omdat het aan de Spaanse Nederlanden werd toegewezen, terwijl Roetgen tot het Hertogdom Gulik behoorde, dat onderdeel was van het Heilige Roomse Rijk. Eén der straten heet nog altijd: Spanisch.
Hoewel Petersfeld in 1815 Pruisisch, later Duits, werd, kwam er in 1920 opnieuw een grens tussen Petergensfeld en Roetgen, toen de buurtschap bij België ging behoren.
Auteur: Wikipedia
Meer informatie
Dorp

Burtscheid
Burtscheid is een voormalige stad en tegenwoordig stadsdeel van de Duitse stad Aken, gelegen ten zuiden van het centrum van deze stad.
De omgeving van Burtscheid was al bewoond door Kelten en Romeinen. In 1018 werd de plaats voor het eerst schriftelijk vermeld, en in 1338 kreeg de plaats stadsrechten. In 1816 werd de stad de zetel van het bestuur van Kreis Aken en in 1897 werd de stad geannexeerd door de gemeente Aken. Sinds 1972 behoort ze tot het stadsdistrict Aken-Centrum .
Auteur: Wikipedia
Meer informatie
Badplaats

Abdij van Burtscheid
De abdij van Burtscheid bij Aken werd in 997 gesticht als benedictijnse abdij. In 1138 werd de abdij rijksonmiddellijk. In 1220 werd de abdij omgezet in een cisterciënzerinnenklooster. Bij de secularisatie in de Franse tijd werd de abdij in 1802 ontbonden. De barokke abdijkerk van Johann Joseph Couven en enkele abdijgebouwen, alsmede de rijke kerkschat, behoren tot het cultureel erfgoed van de stad Aken.
De abdij van Burtscheid bij Aken werd tussen 996 en 1000 gesticht als rijksabdij voor benedictijnen door keizer Otto III in samenwerking met de basiliaanse abt Gregorius van Burtscheid. Keizer Hendrik II schonk het klooster in 1018 goederen uit de bezittingen van het rijk rond Aken. De villa Porceto werd daarmee afgescheiden uit het gebied van de villa Aquisgrana van de Karolingische koningspalts.
Auteur: Wikipedia
Meer informatie
Klooster

Sint-Michaëlkerk
De bouw van een drieschepige, romaanse kerk met vier traveeën en een forse westelijke toren volgde tussen 1215 en 1230. De kerk mat ongeveer 28,70 meter in de lengte en 14,35 meter in de breedte. In het jaar 1252 volgde de door de Keulse aartsbisschop Koenraad van Hochstaden toewijzing van de parochiekerk aan de abdij Burtscheid als vergoeding voor de geleden oorlogsschade. Tegen 1352 werd de romaanse kerk met een nieuw gotisch koor vergroot. In 1504 kreeg de kerk twee klokken, de Michaëlklok en de Sebastiaanklok, beide gegoten door Peter I van Trier. De de klokken werden in 1942 gevorderd, maar niet omgesmolten en in 1956 weer in de toren opgehangen. In 1625 volgde de renovatie van het bouwvallig geworden kerkgebouw.
De bouw van een nieuwe kerk vond in het midden van de 18e eeuw plaats naar het ontwerp van Johann Joseph Couven. Alvorens de nieuwe kerk werd gebouwd, werd de oude kerk in 1748 tot op de toren gesloopt. De kerk werd door de gebroeders Franz en Paul Klausener als een barokke, drieschepige pijlerbasiliek gebouwd. Aan beide kanten van het koor kreeg de kerk een sacristie, van waaruit men door twee achter het hoogaltaar gelegen deuren het koor kon betreden. Het ontwerp werd vanwege het kostenaspect niet geheel volgens het oorspronkelijke plan uitgevoerd. De vereenvoudigde uitvoering betrof de westelijke kant van de kerk, waar in afwijking van het Couven's ontwerp een eenvoudige, met dakpannen afgedekte ingangshal werd geplaatst dat ernstige afbreuk deed aan de architectuur van het gebouw. Deze simpele voorhal bleef ongeveer een eeuw staan en werd in 1862 door een neobarokke voorhal vervangen.
POI

Slag om Aken
De Slag om Aken was een veldslag die plaatsvond in oktober 1944 tijdens de Tweede Wereldoorlog in en rond de Duitse stad Aken. In 1939, bij de aanvang van de oorlog, telde de stad 160.000 inwoners. Veel burgers waren de naderende strijd ontvlucht en bij de aankomst van de Amerikanen woonden er nog slechts 20.000 burgers. De stad werd verdedigd door ongeveer 5000 Duitse troepen geleid door kolonel Gerhard Wilck. Deze troepen waren elementen van de 3e Pantserdivisie en een aantal Waffen-SS Kampfgruppen.
Na de uitbraak uit Normandië waren de Amerikanen snel opgerukt. Bij de eerste grotere Duitse stad, Aken, aangekomen, aarzelden de Amerikaanse commandanten om tot de bloedige stadsgevechten over te gaan. In plaats hiervan besloten zij om in Blitzkrieg-stijl de stad te omtrekken en het garnizoen te isoleren.
Kapel

Stedenregio Aken
Stedenregio Aken is een Kommunalverband besondere Art in de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen. De regio heeft een oppervlakte van 707,16 km² en een inwoneraantal van 566.347 . In 2009 zijn de stad en het Kreis Aken gefuseerd tot de stedenregio. Binnen het verband heeft de stad nog steeds de positie van een Kreisfreie Stadt.
Stad

Paltskapel
De Paltskapel is het oudste deel van de Dom van Aken en werd gebouwd in 796. De latere delen van de Dom zijn eromheen gebouwd. Met de Paltskapel wilde keizer Karel de Grote opnieuw Romeinse elementen in Aken introduceren. De hernieuwde belangstelling voor deze kunst is later aangeduid als Karolingische renaissance en kan verklaard worden uit het feit dat de levensomstandigheden voor de mensen in de 8ste en 9de eeuw verbeterden.
Toen het christendom een officiële godsdienst werd, ging men op zoek naar gebouwen waarin men deze godsdienst kon uitoefenen. De multifunctionele basilica's waren hier uitstekend geschikt voor. Ze hadden, een grote, ruime, lange zaal die geen associaties had met andere godsdiensten. Ook waren ze makkelijk aan te passen en zelf te bouwen. De keuze voor de basiliek was dan ook een functionele keuze en geen liturgische. Afwijkende vormen kwamen echter ook voor, zoals de centraalbouw, waarvan de Paltskapel een voorbeeld is. Deze bouwwijze gaat terug op de traditie van het mausoleum en baptisterium en is ook aan te wijzen in klassieke tempels zoals het Pantheon in Rome.
Kapel

Stadhuis van Aken
Het stadhuis van Aken is het historische raadhuis van de Duitse stad Aken. Het stadhuis ligt pal tegenover de Dom van Aken, tussen de pleinen Katschhof en Markt. Het is, naast de Dom, het meest prominente gebouw in het centrum van Aken. Eén toren dateert nog uit de tijd van Karel de Grote. De Kroningszaal in het verder grotendeels 14e-eeuwse stadhuis werd eertijds gebruikt voor het kroningsmaal volgend op de kroning van de Rooms-Duitse koningen.
In de eerste helft van de 14e eeuw besloten de burgers van Aken en burgemeester Gerhard Chorus een nieuw stadhuis te bouwen, als teken van hun burgerlijke vrijheid. Tot dan had het 13e-eeuwse Grashaus gediend als raadhuis. De bouw begon in 1330 op de fundamenten van de verwoeste Aula Regia van de Akener koningspalts uit de Karolingische periode. De uit de tijd van Karel de Grote stammende Granusturm werd in het ontwerp van het nieuwe gebouw opgenomen. Het gebouw was in 1349 voltooid. In het nieuwe stadhuis werd een feestzaal voor de Duitse koningen ingericht, waar het kroningsmaal na de kroning in de Dom kon plaatsvinden.
Gemeentehuis

Dom van Aken
De Dom van Aken , vroeger ook wel munster van Aken genoemd, is de bisschoppelijke kerk van Aken. Otto I was in 936 de eerste van dertig koningen die in deze dom werden gekroond.
Tot de oprichting van bisdom Aken in 1802 was het een kapittelkerk van het Mariastift. Het gebouw ligt aan de zuidzijde van het Katschhof, dat vroeger het centrale binnenplein van de palts was. Aan de noordkant van dit plein ligt het stadhuis van Aken. Ten westen van de Dom ligt het Domhof met een gelijkaardige structuur als het eerdere Karolingische atrium. Ten noordwesten van de Dom ligt de schatkamer van de Dom van Aken.
Kathedraal

Lotharius-kruis
Het Lotharius-kruis is een kostbaar processiekruis dat omstreeks het jaar 1000 in het Rijnland is ontstaan, vermoedelijk in Keulen. Het gouden, met cameeën en edelstenen versierde kruis, een zogenaamd 'gemmenkruis' , bevindt zich in de schatkamer van de Dom van Aken in de Duitse stad Aken. Tijdens hoge kerkelijk feestdagen wordt het kruis nog altijd gebruikt bij vieringen in de Dom.
Het kruis, zonder het laatgotische voetstuk, is 49,8 cm hoog, het heeft een breedte van 38,5 cm en is 2,3 cm diep. Het is gevat in een uit de 14e eeuw stammend bewerkt gouden voetstuk. De kern van het kruis is van eikenhout. Dit is bedekt met goud en verguld zilver en bezet met smaragden, amethisten, robijnen en parels. Het kruis bevat aan de voorzijde 102 edelstenen en 35 parels. De stenen, en de zetting ervan, zouden verwijzen naar de beschrijving van het hemelse Jeruzalem zoals dat voorkomt in de Bijbel in de Openbaring van Johannes.
Kruis

Kelmis
Kelmis is een Duitstalige gemeente in de Belgische provincie Luik. De gemeente telt ruim 11.000 inwoners.
Tot de opheffing van het hertogdom Limburg in 1795 hoorde het gebied van het huidige Kelmis tot de Limburgse hoogbank Montzen. Net als de rest van het hertogdom werd Kelmis bij de annexatie van de Zuidelijke Nederlanden door de Franse Republiek in 1795 opgenomen in het toen gevormde Ourthedepartement. De huidige deelgemeenten Kelmis en Neu-Moresnet behoorden toen tot de gemeente Moresnet.
Gemeente

Casinovijver Kelmis
De Casinovijver ontstond in 1861 door de aanleg van een ca. 300 meter lange aarden wal en is misschien wel het mooiste overblijfsel van de 19e-eeuwse mijnactiviteiten in het destijdse Altenberg en omgeving. Dit bijna 5 ha grote stuwmeer werd door het mijnbedrijf "Vieille Montagne" als waterreservoir aangelegd om zink-erts in te wassen. Het daaruit voortkomende bezinksel werd naast het meer gedumpt. Als u met aan de rechteroever van het meer staat (met het casino aan de linkeroever), ziet u aan de rechterkant een heuveltje, dit is het slik dat overbleef na het wassen van het zink-erts. Doordat deze grond nog steeds zink bevat, hebben zich in de loop der tijd specifieke planten op de heuvel gevestigd die normaliter alleen op grond voorkomen die zware metalen bevat. De Casinovijver werd destijds uit economische overwegingen aangelegd waar de Tüljebeek en Geul samen komen. Tegenwoordig presenteert hij zich met zijn prachtige rietranden en schilderachtige bomen aan de oevers als een schilderachtig kleinood, zowel voor de mens als voor de veelsoortige planten- en dierenwereld. Dit beschermde gebied is een zeer interessant spiegelbeeld van het cultuurhistorische ontwikkelingsproces van een landschap waar lange tijd tot midden 20e eeuw mijnwerkzaamheden hun stempel op hebben gedrukt.
Auteur: Michel
Meer

Voormalig Hotel Bergerhoff
Toen casino's in België verboden werden, openden Belgische investeerders uit Spa met groot succes een casino in hotel Bergerhoff onder de naam "Cercle de Chasse et de Sport". Op 15 augustus 1903 opent de speelbank hier zijn deuren. Met groot succes, want met de ochtendtreinen via Hergenrath alleen komt al 60 man aan, volgens de krant Das Freie Wort. Op 30 augustus 1903 wordt hier door een ambtenaar maar liefst 34 auto's voor het hotel geteld. Dit alles was tot groot ongenoegen van keizer Wilhelm II. Een artikel in de Code Napoléon verbood echter een samenscholing van meer dan twintig personen zonder toelating. Hierdoor konden Nederlandse en Duitse soldaten, onder toezicht van de wereldpers, volledig legaal het casino sluiten.
Auteur: Dromos
Hotel

Voormalig Hoofdkantoor Vieille Montagne
Toen de zinkvoorraden in de buurt van Moresnet en Kelmis uitgeput raakten, kocht Louis St-Paul de Sinçay concessies in geheel Europa om zink naar hier te brengen om het hier te smelten. In 1884 wordt het laatste zink uit de bodem van Moresent gehaald. Maar de industriële installaties waren hier toch, evenals de kennis bij ervaren werknemers. De directeur weet zelfs België te overtuigen om een spoorlijn naar Kelmis aan te leggen die aansluit op deze van Luik. Het tot platen gewalste materiaal expôrteert Vieille Montagen over de gehele wereld. Vanaf 1854 komt het zink uit Moresnet zelfs op Amerikaanse daken te liggen.
Auteur: Dromos
Architecturale plaats

Herbesthal
Herbesthal is een dorp en deelgemeente van de gemeente Lontzen in de Duitstalige Oostkantons in de Belgische provincie Luik. Herbesthal had op 31 december 2006 2.060 inwoners.
Herbesthal is vastgebouwd aan de officieel Franstalige gemeente Welkenraedt. De grens tussen beide plaatsen vormt de Neutralstraße/Rue Mitoyenne . Deze weg is tevens de grens tussen de Duitstalige gemeenschap en de Franse gemeenschap van België. Tot 10 januari 1920, toen de regio Eupen-Malmedy op grond van het in 1919 gesloten Verdrag van Versailles Belgisch werd, vormde de weg de grens tussen het Duitse Keizerrijk en België. De bevolking van Herbestal is overwegend Duitstalig. Er woont een kleine Franstalige minderheid. In het dagelijkse leven spreekt men echter voornamelijk het regionale Limburgse dialect Platdiets.
Gemeente

Station Herbesthal
Station Herbesthal is een voormalig spoorwegstation langs spoorlijn 37 en spoorlijn 49 in Herbesthal, een aan Welkenraedt vastgegroeid gehucht van Lontzen in de Belgische provincie Luik. Voor 1918 en van 1940 tot 1945 was dit station een grensstation van Duitsland.
Treinstation

Rabotrath
Rabotrath of Rabotraedt is een gehucht in de gemeente Lontzen in de Duitstalige Gemeenschap in de Belgische provincie Luik.
Tot de opheffing van het hertogdom Limburg hoorde Rabotrath tot de Limburgse hoogbank Walhorn. Net als de rest van het hertogdom werd Rabotrath bij de annexatie van de Zuidelijke Nederlanden door de Franse Republiek in 1795 opgenomen in het toen gevormde Ourthedepartement.
Dorp

Sint-Niklaaskerk
De Sint-Niklaaskerk is de katholieke hoofdkerk van de Belgische stad Eupen, gelegen aan de Kirchgasse in de bovenstad .
In 1213 werd in de Annales Rodenses een aan Sint-Nikolaas gewijde kapel te Eupen vermeld, die ondergeschikt was aan de parochie van Baelen. In de 14e of 15e eeuw kwam er een gotische kerk en in 1695 werd Eupen een zelfstandige parochie. In 1707 kwam een pastorie tot stand.
Kerk

Station Eupen
Het station is het eindstation van de IC-01 verbinding tussen Oostende en Eupen. Verder rijden er buiten enkele P-treinen geen passagierstreinen. Het vervolg van de lijn wordt enkel gebruikt voor treinen naar de werkplaats van Rails et Traction in Raeren.
Eerder was er een aansluiting naar de Vennbahn, maar deze verbinding werd stopgezet in 2004. Het spoor richting Duitsland wordt nu enkel gebruikt indien door een technisch defect de locomotief na aankomst naar de andere kant van de trein moet.
Treinstation

Parlement van de Duitstalige Gemeenschap
Het Parlement van de Duitstalige Gemeenschap is de volksvertegenwoordiging van de Duitstalige Gemeenschap in België en zetelt in Eupen.
Het parlement telt 25 leden en wordt iedere vijf jaar, tegelijk met de verkiezingen voor het Europees Parlement gekozen.
Parlement

Kehrwegstadion
Het Kehrwegstadion is een voetbalstadion in de Belgische stad Eupen. Het is de thuisbasis van voetbalclub KAS Eupen. Het stadion is eigendom van de stad Eupen, die het ter beschikking stelt van de voetbalclub. Het heeft een capaciteit van 8.235 toeschouwers, verdeeld over vier tribunes. Het stadion is uitgerust met kantines, enkele loges en een restaurant.
Omdat Eupen in het seizoen 2009/2010 promoveerde naar de Jupiler Pro League, moet het stadion drastisch aangepakt worden volgens de KBVB. Ook moet er veldverwarming komen. De start van de renovering is vertraagd door klachten van buurtbewoners. Midden oktober werden de werken voltooid, het stadion biedt nu plaats aan 8.235 toeschouwers.
Pad

Vesderstuwdam
De Vesderstuwdam is gelegen op de Vesder , enkele kilometers ten oosten van Eupen in de Belgische provincie Luik. Het is het gebied van het Duits-Belgische natuurpark Hoge Venen-Eifel. Het "Meer van Eupen" is het stuwmeer met het grootste waterreservoir van België. Aan de bouw van de muur werd begonnen in 1936. Voor het goederenvervoer van en naar de stuwdam werd Spoorlijn 49A aangelegd. Op 9 februari 1950 werd de stuwdam officieel in gebruik genomen door prins Karel van België. Toevoer van water gebeurt door de Vesder, de Getzbach en de Helle.
De dam is 410 m lang en heeft een hoogte van 66 m, gemeten inclusief de voet van de dam. Het Meer van Eupen heeft een inhoud van 25 miljoen m³ en een oppervlakte van 126 ha. De stuwdam is gelegen aan de uitlopers van het Hertogenwoud. Rondom het meer zijn wandelwegen uitgezet.
Natuurpark

Ghete
De Ghete is een zijrivier van de Vesder in de Belgische provincie Luik. De rivier stroomt op het plateau van de Hoge Venen en ontspringt in het Brackveen. In Eupen, 9 km verderop, mondt de rivier uit in de Vesder.
De Ghete ontspringt in het hoogveen van het zogenoemde "Brackveen" nabij de N 67 Monschau - Eupen en vloeit in het Meer van Eupen. Daar vormt het gezamenlijk met het water van de Helle, dat via een 1,5 km lange tunnel wordt aangevoerd, de Ghete.
Water

Mützenich
Mützenich is een plaats in de Duitse gemeente Monschau, deelstaat Noordrijn-Westfalen, en telt 2237 inwoners .
De internationale situatie van Mützenich is enigszins wonderlijk. Dit stadsdeel van Monschau kan slechts over Belgisch grondgebied worden bereikt. Men moet vanuit Duitsland namelijk de Vennbahn kruisen om in Mützenich te komen, en deze is sinds 1919 Belgisch grondgebied, hoewel ze niet meer als spoorweg wordt gebruikt. Formeel gesproken is Mützenich dus een exclave.
Grens

Station Monschau
Station Monschau is een voormalig spoorwegstation langs de Belgische spoorlijn 48 in de Duitse stad Monschau. Deze spoorweg werd samen met de Oostkantons in 1919 bij het verdrag van Versailles aan België toegewezen, alhoewel hele stukken zoals Monschau zelf in Duitsland bleven liggen. In 1983 werd de spoorlijn ook voor het goederenvervoer gesloten. Van 1990 tot 2001 werd de lijn toeristisch geëxploiteerd door de Vennbahn. De sporen zijn daarna opgebroken en hebben plaatsgemaakt voor een fietspad.
Het kleine stationsgebouw van Monschau is in gebruik als horeca-gelegenheid. Ook zijn er plannen om een hotel te bouwen op het voormalige emplacement.
Treinstation

Monschau
In het nauwe kronkelige dal van de Rur, ligt het pittoreske Monschau met zijn vele vakwerkhuizen aan een samenvloeien van Rur en Laufenbach op zijn gasten te wachten. Hoog boven u op de steile Schlossberg rijzen de restanten van een middeleeuwse burcht op. De onderliggende huizen dateren van vlak na het einde van de Dertigjarige oorlog rond 1648. Karakteristiek zijn de leistenen daken.
Auteur: jandc
Stad

De burcht van Monschau
Een burcht met geschiedenis: de burcht is onstaan in de 13e eeuw en vervolgens uitgebreid en ommuurd in de 15e eeuw. In 1543 slaagde keizer Karel V erin de burcht van de Julicher graaf in te pikken. De Fransen richtten het aansluitend in als nationaal goed en verkochten het. De toenmalige eigenaar kon het gebouw echter niet alleen onderhouden en de burcht verviel en werd helaas een ruïne.
Vele jaren later werd de burcht vernieuwd en na de eerste wereldoorlog nam een jeugdherberg zijn intrede in de west-vleugel. Zo bleef de Burcht levendig en uitnodigend. Elk jaar word op het binnenhof 'Monschau Klassik' georganiseerd, het orkest en de kunstenaars toveren de Burcht dan om in een waar Mekka voor operaliefhebbers.
Auteur: 46579
POI

Fietsen tussen Monschau en Aken
Deze racefietsroute neemt je mee langs het grensgebied tussen Monschau en Aken. Het eerste deel gaat noordelijk langs de grens via de dorpjes Roetgen, Schmithof en Lichtenbusch. De route gaat daarna een deel door het historisch centrum van Aken, perfect voor even een pauze te nemen! Terugkeren gaat via de Belgische stadjes Welkenraedt en Eupen. De route gaat door verschillende nationale parken, en is daarom een perfecte combinatie van stad en natuur.